Een van mijn grootste angsten na een ongezonde relatie was de angst om mezelf opnieuw kwijt te raken.Dat ik weer zou gaan twijfelen aan mijn gevoel.
Dat ik opnieuw rode vlaggen goed zou gaan praten.
Dat ik weer nét iets te veel begrip zou hebben voor de ander en nét iets te weinig voor mezelf.
Ik dacht vroeger dat ik een volgende keer beter moeten leren herkennen of iemand 'verkeerd' voor me is of emotioneel onbeschikbaar is.Maar de belangrijkste vraag is eigenlijk:
Hoe zorg ik ervoor dat ik mezelf niet meer verlies?
Voor mij begint dat niet bij de ander, maar bij mezelf.
- Blijven uitspreken als iets niet goed voelt.
- Blijven kijken naar iemands gedrag, niet alleen naar zijn woorden of potentie.
- Durven weg te lopen als ik merk dat ik steeds harder moet werken voor iets wat vanzelfsprekend zou mogen voelen.
- En de belangrijkste: Niet bang zijn om iemand kwijt te raken.
De verbinding met mezelf heb ik op nummer 1 staan.
Een gezonde relatie vraagt niet dat jij steeds kleiner wordt, jezelf aanpast of eindeloos geduld hebt.
Natuurlijk vraagt liefde soms om begrip en compromissen, maar nooit ten koste van je eigen grenzen, eigenwaarde of gevoel van veiligheid.Toen ik dat echt ben gaan begrijpen, keek ik heel anders naar daten en relaties. Niet meer met de vraag: "Vindt deze persoon mij leuk genoeg?" Maar veel meer met de vraag: "Voel ik mij mezelf bij deze persoon? Voel ik me veilig, gezien en gerespecteerd?
Dat ene verschil verandert alles.
En voor je het weet staat er dan misschien wel opeens een geweldige leukerd voor je neus, die je anders zomaar voorbij had laten lopen.